miércoles. 06.07.2022

Dar vida a contorna rural e xerar puntos de encontro para os maiores dos  concellos de Baltar, Blancos, Calvos de Randín e Muíños. Este é o fin dos cursos que Cáritas mantén nestes  concellos da Limia Alta a través do seu programa  Maiores e Dinamización  do Medio Rural. Un dos ámbitos nos que Cáritas Ourense está a traballar é no da recuperación do patrimonio da zona, tanto inmaterial como material. E para poñer en valor a cultura e as tradicións, algúns dos obradoiros están dedicados ás vellas artesanías que acompañaron un modo de vida. No que se está realizando en  Feás, no  concello de  Muiños, había cestos,  corozas,  liño e  muita participación.

É un  dos talleres que se imparte  na zona,  ademáis  doutros como ximnasia, manualidades  ou música. O rural pode ser un lugar idóneo para envellecer se se potencia a interacción e evítase a soidade. En  Feás varios dos participantes recoñecen que os  maiores  teñen  poucos lugares  aos que  poidan ir “é estar aquí nos gusta”,  din. Nos cursos hai representación tanto masculina como feminina e todos coinciden en que pasan o tempo de forma entretida e amena.

Sin título

Un grupo de mulleres relata o proceso do liño nas súas distintas fases. “Que arte  teño!”, exclama riseira  unha  delas mentres  espadela con xeito porque  traballou este cereal  cando era  mais  nova. E  contan  outras  accións que había que facer ata conseguir o fío co que despois se tecía: “pasalo polo  pente para quitar a parte máis dura da fibra, e  enfialo despois e torcelo”.

En  Feás está presente Celso Ferreira Fernández, último representante –ou dos últimos– dun  antiquísimo oficio, o de  coroceiro, dedicado a  trenzar  corozas, as vellas capas feitas con xuncos que evitan a choiva. Ese día estaba a facer unha  minocoroza de adorno para un restaurante. Pero lembra outros tempos, cando era obrigado levalas para as faenas cotiás e “iamos pola serra da mañá á noite coas  corozas ás costas”. Axúdanlle unhas compañeiras, Julia e Isabel.

Sin título

“Temos bastante xente interesada en querer aprender”, di unha das monitoras presentes no obradoiro de  Feás.”. Aínda que nas zonas rurais a difusión é o que custa. E para que non se perdan as vellas artesanías non descartan impartir talleres interxeracionais nos que haxa presenza de xente nova. De feito, é o que pretenden no campamento de verán que se vai a realizar no mes de xullo en  Muiños, explican.

 Pepe Cota é un dos mestres  cesteiros presentes. Conta que tiña un bisavó artesán que veu de Cuba; era  latoeiro, facía candís, farois,  caldeiros, pero tamén sabía facer cestos de palla que cosía con silva e  xesta. Di que “algo quedoume”, aprendeu e gústalle. Así que cando apareceu a posibilidade de impartir  obradoiros a través do programa de dinamización do rural de Cáritas non dubidou en colaborar coa entidade para que outros sexan partícipes dos seus coñecementos e interactúen de forma activa. Unha das pezas que está a ensinar a facer en  Feás é unha cesta de pesca, de  concienzuda elaboración que “leva o seu traballo”.

Sin título

 

Vídeo reportaxe: https://www.youtube.com/watch?v=kxgvXYrg4lk